mgr Dorota Kruk


E-mail

dorota.kruk@uw.edu.pl

Wykładowca w Zakładzie Komunikacji Językowej i Glottodydaktyki Instytutu Polonistyki Stosowanej, członek Pracowni Pragmatyki i Semantyki Lingwistycznej IPS oraz Rady Naukowej IPS (kadencja 2016-2020).

Od listopada 2015 roku sekretarz i członek specjalista Komitetu Językoznawstwa PAN (kadencja 2015-2019), należy również do Sekcji Teorii Języka KJ. Od 2016 roku wchodzi w skład zespołu redakcyjnego Międzynarodowego Stowarzyszenia Slawistów „POLYSLAV”.

Tytuł magistra uzyskała na podstawie pracy „Semantyka i składnia leksemu serce na materiale tekstów Nowego Testamentu”, obronionej pod kierunkiem profesor Zofii Zaron. Przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą semantyce czasowników związanych ze stratą.

Zainteresowania

  • semantyka redukcyjna,
  • etymologia i rozwój semantyczny leksemów,
  • składnia współczesnego języka polskiego.

Publikacje

Książki redagowane
Enrique Gutiérrez Rubio, Ekaterina Kislova, Dorota Kruk (red.), Contributions to the 20th Annual Scientific Conference of the Association of Slavists (Polyslav),  t. 20, Wiesbaden 2017  [seria: Die Welt der Slaven. Sammelbände. Bd. 62].
Artykuły i rozdziały
Czy czasowniki stracić, zmarnować, roztrwonić i przepuścić są wyrażeniami synonimicznymi? „Prace Filologiczne” t. LXX (2017), s. 317-330.
(razem z Zofią Zaron) Właściwości składniowe czasownika myśleć. Charakterystyka diachroniczno-synchroniczna [w:] K. Skwarska, E. Kaczmarska (red.), Výzkum slovesné valence ve slovanských zemích, Praha 2016, s. 277-291.
Czasownik stracić i jego właściwości. Analiza semantyczno-składniowa, „Linguistica Copernicana” 13/2016, s. 159-171.
Kim były niemężate żony? Kilka słów o dawnych dziejach rzeczownika żona i jego derywatach, „Poradnik Językowy” 4/2015, s. 107-115.
O problemach ze zdefiniowaniem leksemu dorosły [w:] E. Gutiérrez Rubio, M. Falkowska, E. Kislova, M. Stępień (red.), Beiträge der europäischen Slavistischen Linguistik (POLYSLAV), Die Welt der Slaven. Sammelbände, t. 18, Wiesbaden 2015, s.113-119.
A sierpień zawsze dojrzewa na drzewach. Ile jednostek języka reprezentuje kształt dojrzeć?, „Linguistica Copernicana” 11/2014, s. 53-68.
Rzeczownik baba – różne znaczenia, różne derywaty. Szkic diachroniczny [w:] Ewa Rogowska-Cybulska, Ewa Badyda (red.), Wokół słów i znaczeń VI. Słowotwórstwo dawne i współczesne, Gdańsk 2014, s. 141-150.
Baba w języku i kulturze Słowian, „Issledowanija po sławiańskim jazykam” 19-1 2014, s. 111–121.
Charakterystyka diachroniczno-synchroniczna rzeczownika mężczyzna, „Poradnik Językowy” nr 9 2013, s. 76–88.
Mąż stale trwały na wszystko gotowy. Historia leksemu mąż [w:] Beiträge der europäischen Slavistischen Linguistik (POLYSLAV), Die Welt der Slaven. Sammelbände, t. 16 Monachium 2013, s.127–133.
Problemy z chłopem. Próba analizy diachroniczno-synchronicznej, „Prace Filologiczne” t. LXIV, nr 1/2013, s. 173–190.
Jak zmieniała się panna. Szkic synchroniczno-diachroniczny [w:] Kislova, E.; Knapik-Gawin, K.; Kubicka, E.; Szafraniec, K.; Tomancová, M.; Ulrich, S. (red..), Beiträge der europäischen Slavistischen Linguistik (POLYSLAV), Die Welt der Slaven. Sammelbände, t. 15, Monachium 2012, s. 155–160.
(razem z Filipem Przedpełskim) Kogo nazwiemy oprawcą? Dociekania na temat związków z czasownikiem oprawić [w:] Zofia Zaron, Stanisław Dubisz (red.) Osoby i działania. Wokół słownika nazw osobowych, Warszawa 2011, s. 139–146.
Baba babie nie równa. Dzieje i status baby w polszczyźnie [w:] Z. Zaron, St. Dubisz (red.), Osoby i działania. Wokół słownika nazw osobowych, Warszawa 2011, s. 127–138.
Nowotestamentowa wizja serca i jej ślady we współczesnej polszczyźnie, „Prace Filologiczne”, t. LXII 2011, s. 145–153.

Dorobek, doświadczenie, inne funkcje

  • od 2016: członek Sekcji Teorii Języka KJ PAN,
  • od 2015: członek (sekretarz) Komitetu Językoznawstwa PAN;
  • od 2011: członek Europejskiego Stowarzyszenia Slawistów POLYSLAV (Organisation Europäischer Nachwuchsslavisten POLYSLAV),
  • od 2011: członek Pracowni Pragmatyki i Semantyki Lingwistycznej UW,
  • w latach 2010-2012: członek zespołu diachronicznego projektu badawczego „Synchroniczno-diachroniczne badania nad współczesnymi nazwami osobowymi” (N N104 207935),
  • w latach 2010-2017: zatrudniona w administracji Wydziału Polonistyki jako pracownik ds. badań naukowych,
  • od 2009: współpracownik Ośrodka „KARTA” w Warszawie – zbiór materiałów tekstowych do książek, m.in. Rok 1945. Między wojną a podległością (2015), Polski wir I wojny (2014), i albumów historycznych, m.in. Droga do Solidarności. Lata 1975-1980 (2010), Upadek Peerelu 1986-1989 (2009), Rok 1939. Rozbiór Polski (2009).
 

WSTECZ