Publikacje pracowników Zakładu Edukacji i Glottodydaktyki Polonistycznej

zeigp_podracki1
Jerzy Podracki
„Konstrukcje złożone w gramatykach języka polskiego (rys historyczny)”
Wydawnictwo Wydziału Polonistyki UW, Warszawa 2007.

W książce przedstawiono koncepcje syntaktyczne dotyczące konstrukcji złożonych, zawarte w gramatykach języka polskiego od drugiej połowy XVIII w. do połowy wieku XX. Autor skupia się przede wszystkim na historii interpretowania istotnych pojęć syntaktycznych, funkcjonujących do dziś w gramatykach szkolnych oraz źródłach psychologicznych i logicznych dzisiejszego systemu (głownie szkolnego).

 
 zeigp_podracki2  Jerzy Podracki (red.)
„Jak to się mówi…? Jak to się pisze…? Poradnik językowy dla dziennikarzy
Akademia Telewizyjna TVP SA., Warszawa.
 zeigp_podracki3 Jerzy Podracki (red.)
„Najnowszy słownik ortograficzny”
Firma Księgarska Jacek Olesiejuk, Warszawa 2008.

Słownik zawiera 70 00 haseł, w tym najnowsze wyrazy, formy odmiany wyrazów i oznaczenia ich podziału oraz bogaty wstęp z zasadami pisowni i interpunkcji, system odsyłaczy od zasad pisowni i teksty dyktand.


 zeigp_podracki4 Jerzy Podracki
„Nowy słownik interpunkcyjny języka polskiego z zasadami przestankowania”
Świat Książki, Warszawa 2005.

W książce przedstawiono trudne zagadnienia przestankowania w postaci słownika - trochę podobnie jak w znanych każdemu słownikach ortograficznych. Jest to pierwsza w Polsce próba takiego ujęcia interpunkcji. Ponieważ jednak funkcje znaków interpunkcyjnych są inne niż funkcje pisowni, inne też jest opracowanie poszczególnych haseł i ich zestaw. W "Słowniku" zamieszczono około 550 wyrazów i wyrażeń istotnych pod względem interpunkcyjnym.

 zeigp_podracki5 Jerzy Podracki
„Słowa i ludzie. Szkice o języku polskim i kulturze”
Oficyna Poligraficzno-Wydawnicza ADAM, Warszawa 2000.

Książka adresowana jest do wszystkich miłośników języka polskiego, wśród których z pewnością znajdą się uczniowie starszych klas szkół podstawowych. Autor w swej publikacji wiele miejsca poświęca zagadnieniom z zakresu kultury języka polskiego i jego poprawności gramatycznej oraz leksykalnej. Przyjmując za podstawę język, jego leksykę i strukturę gramatyczną, próbuje ukazać świat ludzi i rzeczy, głównie zaś rzeczywistość kulturową zarówno dawną jak i współczesną.


 zeigp_podracki6 Jerzy Podracki, Ewa Wolańska (red.)
„Język w mediach elektronicznych”
Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2008.

Tom zbiorowy poświęcony wybranym aspektom języka mediów elektronicznych (radia, telewizji, Internetu, telefonii komórkowej, które odgrywają istotną rolę we współczesnym komunikowaniu się.


 zeigp_mikolajczuk1 Agnieszka Mikołajczuk, Radosław Pawelec (red.)
„Na językoznawczych ścieżkach. Prace ofiarowane Profesorowi Jerzemu Podrackiemu”
Wydawnictwo Naukowe Semper,  Warszawa 2007.

Tom obejmuje prace językoznawcze ofiarowane Profesorowi Jerzemu Podrackiemu z okazji jubileuszu 40-lecia działalności naukowej i dydaktycznej na Uniwersytecie Warszawskim.
Opublikowane artykuły dotyczą zagadnień lingwistycznych analizowanych w kontekście edukacji i kultury języka, teorii mediów, historii języka i literatury oraz semantyki.


 zeigp_podracki7 Agnieszka Mikołajczuk, Edyta Bańkowska (red.) „Kompetencje nauczyciela polonisty we współczesnej szkole”
Wydawnictwo Wydziału Polonistyki UW, Warszawa 2006.

Książka zawiera zbiór artykułów, które w postaci referatów, plakatów naukowych i głosów w dyskusji zostały pierwotnie zaprezentowane uczestnikom konferencji pod tym samym tytułem, która odbyła się w maju 2006 r. na Uniwersytecie Warszawskim.
Składa się z siedmiu części: I. Jaka szkoła, jaki uniwersytet, jaki nauczyciel?; II. Nauczyciel i uczeń w rozwoju; III. O potrzebie nauczania języka; IV. W centrum uwagi: między mową a pismem; V. „Przywrócić czytelnika literaturze”; VI. Różne oblicza kultury – wyzwanie dla nauczyciela polonisty; VII. Wokół egzaminów w zreformowanej szkole.


 zeigp_mikolajczuk3 Agnieszka Mikołajczuk, Jadwiga Puzynina
„Wiedza o języku polskim w zreformowanej szkole. Szkoła podstawowa, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalne”
Nowa Era, Warszawa 2004, wyd. II zmienione i rozszerzone.

„Wiedza o języku polskim w zreformowanej szkole” jest pracą niezwykłą: oto grono wybitnych językoznawców polonistów z różnych ośrodków akademickich proponuje ujednolicony zestaw zagadnień z zakresu wiedzy o języku, które powinny być omawiane na lekcjach języka polskiego w zreformowanej szkole – od nauczania początkowego aż do matury”.
[Z Przedmowy Prof. dr. hab. Andrzeja Markowskiego, Przewodniczącego Rady Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk]

 zeigp_mikolajczuk4 Agnieszka Mikołajczuk, Edyta Bańkowska (red.)
„Praktyczna stylistyka nie tylko dla polonistów”
Książka i Wiedza, Warszawa 2003.

Książka porządkuje współczesną wiedzę o podstawowych zagadnieniach stylistyki. Zawiera charakterystykę gatunków popularnych w prasie (felieton, reportaż, recenzja), użytecznych w życiu codziennym (list motywacyjny, streszczenie) i uznawanych za przejaw niezależnego, zindywidualizowanego myślenia (esej). Proponuje też zestawy ćwiczeń do wykorzystania w szkole i samodzielnego opracowania w domu. Publikacja adresowana do studentów polonistyki i innych kierunków filologicznych, dziennikarzy, nauczycieli języka polskiego w szkołach średnich oraz uczniów.


 zeigp_mikolajczuk2 Agnieszka Mikołajczuk
„Gniew we współczesnym języku polskim. Analiza semantyczna”
Energeia, Warszawa 1999.

Monografia Gniew we współczesnym języku polskim prezentuje wyniki badań semantycznych nad konceptualizacją gniewu w polszczyźnie, przedstawione z uwzględnieniem psychologicznych, filozoficznych i lingwistycznych ustaleń na temat kategorii UCZUĆ i jej językowych wykładników. Centralną część pracy stanowią szczegółowe analizy znaczeń jednostek leksykalnych z grup `gniewu’ i `złości’ oraz opis metaforyczno-metonimicznych podstaw utrwalonego w polszczyźnie obrazu GNIEWU.


 zeigp_mikolajczuk5 Agnieszka Mikołajczuk
„Obraz radości we współczesnej polszczyźnie”
Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2009.

Prezentowana rozprawa wpisuje się w nurt studiów językoznawczych nad semantyką nazw uczuć. Zarys osiągnięć oraz problemów badań psychologicznych, filozoficznych i lingwistycznych nad uczuciami pozytywnymi i semantyką ich nazw stanowi punkt wyjścia pracy. W części głównej zostały wskazane różne poziomy kategoryzacji i modele uczuć z rodziny RADOŚCI (wpisane w znaczenia ich nazw), zakreślono granice i centrum kategorii, a analizy materiału korpusowego pozwoliły na rekonstrukcję językowego obrazu radości właściwego polszczyźnie – utrwalonego w znaczeniach leksemów z wybranych rodzin leksykalnych RADOŚCI. Rozprawę zamyka rozdział poświęcony perspektywom porównawczym w zakresie badań nad semantyką nazw uczuć pozytywnych, odpowiadający na pytanie o kulturowe uwarunkowania w kształtowaniu obrazu radości i jej przeżywaniu.
 zeigp_trysinska1 Magdalena Trysińska
„Jak politycy komunikują się ze swoimi wyborcami”
Wydawnictwo Książkowe Elipsa, Warszawa 2004.

Książka poświęcona językowi polityków, którym posługują się zarówno politycy, jak i dziennikarze oraz ludzie związani ze światem polityki (doradcy, specjaliści do reklamy, rzecznicy prasowi itp.). Zostały omówione w niej wybrane aspekty porozumiewania się polityków z odbiorcą zbiorowym, np. formy adresatywne, powitania i pożegnania, ekspresja emocji itp.

 zeigp_trysinska2 Magdalena Trysińska, Radosław Pawelec (red.)
„Najnowsze słownictwo a współczesne a media elektroniczne”
Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2008.

Słownictwo współczesnych mediów elektronicznych to jeden z najciekawszych tematów współczesnych badań lingwistycznych. Neosemantyzacja, metaforyzacja i frazeologizacja, przeboje językowe i język środowiskowy to tylko przykłady zjawisk obecnie zachodzących w tej sferze języka z wielką dynamiką.


 pjesp_pomoc Krzysztof Kaszewski i Grzegorz Ptaszek (red.)
„W czym mogę pomóc?”. Zachowania komunikacyjnojęzykowe konsultantów i klientów call center,
Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2009, ss. 148.

Call center to stosunkowo nowe w Polsce zjawisko marketingowe i komunikacyjne, które zrewolucjonizowało kontakt firmy z klientem. Monografia zawiera analizy rozmów telefonicznych zarejestrowanych na infoliniach Grupy PZU S.A. W centrum uwagi autorów poszczególnych artykułów znajdują się m.in. stosowane przez konsultantów i klientów środki językowe, akty mowy, strategie komunikacyjne – oraz ich skuteczność.
 pjesp_komunikowanie Mirosław Filiciak i Grzegorz Ptaszek (red.)
Komunikowanie (się) w mediach elektronicznych. Język, semiotyka, edukacja,
Wydawnictwa Naukowe i Profesjonalne, Warszawa 2009, ss. 437.

Zbiór artykułów referujących wyniki wieloaspektowych, ponaddyscyplinarnych badań nad mediami elektronicznym. Przedmiotem badań są telewizja i Sieć, które w dzisiejszym świecie istnieją obok siebie i w sobie, przenikają się, wpływają na siebie, modyfikują się, konkurują, wypierają.
Opracowanie adresowane nie tylko do specjalistów komunikacji, ale również czytelnika ciekawego medialnych zjawisk, które rozgrywają się na naszych oczach. Zaletą książki jest też zgromadzenie badaczy reprezentujących różne dziedziny nauki, różne podejścia teoretyczne, różne metodologie, których łączy zainteresowanie mediami. Wspólny temat, wspólny obiekt i różne dyskursy, różne języki opisu, różne interpretacje.
 zeigp_kaszewski1 Krzysztof Kaszewski
„Język dyskusji radiowej”
Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2006.

Książka Język dyskusji radiowej zawiera analizy telefonicznych wypowiedzi słuchaczy w audycji Za, a nawet przeciw na antenie Programu III Polskiego Radia. Szczególną uwagę zwrócono na kompozycję, styl wypowiedzi słuchaczy, funkcje metatekstu, a także na sposoby autoprezentacji  i wyrażania emocji. Analizy językoznawcze łączą się w pracy z obserwacjami psychologicznymi, socjologicznymi, kulturoznawczymi – dotyczącymi współczesnych Polaków i ich sposobu myślenia o świecie, polskiej obyczajowości, roli mediów w życiu społecznym, demokratyzacji życia publicznego i ekspansji kultury masowej.


 zeigp_ptaszek1 Grzegorz Ptaszek
„Talk show. Szczerość na ekranie?”
Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007.

Książka opisuje z perspektywy lingwistyczno-komunikacyjnej fenomen jednego z najstarszych gatunków medialnych, którego pojawienie się w polskiej telewizji związane jest ściśle z przemianami społeczno-obyczajowymi po 1989 roku. Autor, odwołując się do koncepcji rozmowy telewizyjnej, analizuje zachowania językowe i pozajęzykowe uczestników oraz prowadzącej jednego z najpopularniejszych talk show w historii polskiej telewizji - „Rozmów w toku” (TVN). Próbuje odpowiedzieć na pytania: jaki jest związek studyjnej sytuacji z psychoterapią, o jakich emocjach mówią najczęściej uczestnicy talk show, oraz czy istnieją granice telewizyjnych zwierzeń?


 zeigp_klejnocki1 Jarosław Klejnocki
„Skarby dni ostatecznych. Psalmy, epigramaty, lamenty, litanie”
Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006.

Ósmy zbiór wierszy inspirowany doświadczeniem ojcostwa oraz rozterkami religijnymi


 zeigp_klejnocki2 Jarosław Klejnocki
„Południk 21”
Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008.

Warszawska powieść sensacyjna nawiązująca do klasycznej tradycji gatunku, kontynuacja antykryminału „Przylądek pozerów” (wyd. Prószyński, Warszawa 2005).

 zeigp_klejnocki3 Jarosław Klejnocki
„Piołun i inne esej chodnikowe"
Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1999.

Zbiór artystycznych esejów o podróżach oraz lekturach wierszy; kontynuacja „Zagłady ogrodu” (LiIB, Warszawa 1996).


 zeigp_klejnocki4 Jarosław Klejnocki
„Literatura w czasach zarazy”
Prószyński, Warszawa 2006.

Zbiór artykułów krytycznoliterackich z lat 1998-2006 poświeconych polskiej literaturze, głównie poezji najnowszej.


 zeigp_klejnocki5 Jarosław Klejnocki
„Bez utopii? Rzecz o poezji Adama Zagajewskiego”
Wydawnictwo Ruta, Wałbrzych 2002.  

Monografia poezji Adama Zagajewskiego, skrócona wersja dysertacji doktorskiej.


 zeigp_klejnocki6 Jarosław Klejnocki
„Chwilowe zawieszenie broni”
(wraz z Jerzym Sosnowskim), SIC!, Warszawa 1996.

Krytycznoliteracka pozycja poświęcona tzw. „formacji bruLionu”.


   
   

⇦ WSTECZ