Zakład Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego

Magdalena Trysińska

Wraz z powstaniem Instytutu Polonistyki Stosowanej w 2007 roku ukształtował się w nowej formie zakład sprawujący opiekę nad najstarszą specjalizacją zawodową na kierunku filologia polska, czyli specjalizacją nauczycielską. Zakład Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego (obecna nazwa) powstał z połączenia Zakładu Edukacji Językowej i Zakładu Edukacji Literackiej będących pierwotnie w strukturach Instytutu Języka Polskiego i Instytutu Literatury Polskiej. Współpraca między zakładami odpowiedzialnymi za kształcenie językowe i literackie rozpoczęła się już wcześniej. W maju 2006 roku Zakład Edukacji Językowej wraz Zakładem Edukacji Literackiej zorganizowały ogólnopolską konferencję naukową Kompetencje nauczyciela polonisty we współczesnej szkole, która pozwoliła na zintegrowanie nie tylko działań dwóch pokrewnych zespołów naukowo-dydaktycznych funkcjonujących w strukturach Wydziału Polonistyki UW, ale także integrację środowisk praktyków (nauczycieli języka polskiego) i teoretyków (językoznawców, literaturoznawców i kulturoznawców, pedagogów i psychologów) związanych z edukacją szkolną jako formą upowszechniania kultury. Pokłosiem owej konferencji był wydany w 2006 roku tom Kompetencje nauczyciela polonisty we współczesnej szkole pod redakcją Edyty Bańkowskiej i Agnieszki Mikołajczuk.

Obecna nazwa – Zakład Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego – funkcjonuje od roku 2013. Na początku był to bowiem Zakład Edukacji i Glottodydaktyki Polonistycznej. Kierował nim prof. dr hab. Jerzy Podracki. Wówczas zespół nasz powiększony o glottodydaktyków prowadził także specjalizację glottodydaktyczną. W roku 2013 opiekę nad specjalizacją glottodydaktyczną przejął Zakład Komunikacji Językowej i Glottodydaktyki.

Tak jak ewoluowała nazwa Zakładu, tak i zmieniał się skład osobowy. W ostatnim dziesięcioleciu pracowali z nami:

1) prof. dr hab. Jerzy Podracki (na emeryturze od roku 2012);

2) prof. dr hab. Bogdan Owczarek (na emeryturze od roku 2013);

3) dr Ewa Bem-Wiśniewska (na emeryturze od roku 2016);

4) dr Grzegorz Ptaszek (w tej chwili zatrudniony na Wydziale Humanistycznym AGH w Krakowie);

5) dr Krzysztof Kaszewski (w tej chwili zatrudniony na Wydziale Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii UW);

6) dr Beata Jędryka (w tej chwili zatrudniona w Zakładzie Komunikacji Językowej i Glottodydaktyki w IPS).

W chwili obecnej nasz zespół tworzy dziewięcioro pracowników: dr hab. Agnieszka Mikołajczuk, dr hab. Magdalena Trysińska, doc. dr Tomasz Wroczyński, dr hab. Jarosław Klejnocki, dr Joanna Frużyńska, dr Michał Friedrich, dr Tomasz Kowalczuk, mgr Ewa Kozłowska, mgr Katarzyna Maciejak oraz dwie doktorantki: mgr Helena Balcerek i mgr Urszula Napieraj.

Łączą nas wspólne zadania i cele, realizowane od początku istnienia Zakładu. Jako zespół zajmujący się kształceniem nauczycieli polonistów szkół podstawowych, gimnazjów (do 2017 roku) oraz szkół średnich przede wszystkim dbamy o dostosowywanie programu specjalizacji nauczycielskiej do permanentnej reformy edukacji. W związku z tym przyglądamy się nieustannie, w jaki sposób zmiany kulturowe, społeczne i wychowawcze wpływają na współczesną szkołę, a co za tym idzie – na uczniów i nauczycieli. Zależy nam, aby uczestnicy specjalizacji nauczycielskiej mieli szansę zdobyć nie tylko wiedzę, ale przede wszystkim umiejętności samodoskonalenia się i przystosowywania do ciągle zmieniających się programów nauczania i zmiennej struktury szkolnictwa. Cel ten dobrze odzwierciedla obecna nazwa Zakładu, w której położono nacisk nie tylko na kształcenie polonistyczne, ale także na kształcenie ustawiczne, albowiem zawód nauczyciela to profesja, której towarzyszy stałe podnoszenie kwalifikacji oraz konieczność uzupełniania i weryfikowania wiedzy i umiejętności nie tylko dotyczących przedmiotu język polski, ale także pracy wychowawczej.

Język polski jako przedmiot szkolny obejmuje wiele różnorodnych aspektów kształcenia i wychowania. Tworząc program specjalizacji nauczycielskiej, pamiętamy o tym, aby nieustannie zastanawiać się, jaką rolę odgrywają lekcje języka polskiego w reformowanej szkole, zwłaszcza w kontekście szybko następujących zmian kulturowo-społecznych. Zajęcia, jakie oferujemy studentom w ramach specjalizacji nauczycielskiej i glottodydaktycznej, wprowadzają przyszłych nauczycieli języka polskiego w szerokie spektrum zagadnień związanych z dydaktyką przedmiotową, przybliżają różnorodne obszary i aspekty pracy polonisty w szkole. Na studiach I stopnia, obok zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki języka polskiego w szkole, studenci odbywają ćwiczenia poświęcone mechanizmom uczenia się i strategiom nauczania, literaturze dla dzieci i młodzieży, edukacji medialnej, uczestniczą w warsztatach poświęconych gatunkom wypowiedzi w szkole oraz emisji głosu i technice mowy, poznają podręczniki i programy polonistyczne oraz elementy prawa oświatowego. Studenci studiów magisterskich rozszerzają swoje kompetencje nauczycieli polonistów zarówno na ćwiczeniach z metodyki, jak i na zajęciach z psycholingwistyki, z kontekstów nauczania języka polskiego, w ramach warsztatu interpretacji tekstu czy technik autoprezentacji. Integralną częścią kształcenia na specjalizacji nauczycielskiej są praktyki zawodowe realizowane na różnych etapach edukacyjnych (w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych); w ramach ćwiczeń z metodyki studenci odbywają praktyki śródroczne, hospitując lekcje języka polskiego w szkołach.

Wyrazem głębokiej troski Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego o jakość kształcenia kadry polonistycznej należy uznać nawiązanie z wybranymi jednostkami edukacyjnymi zinstytucjonalizowanej współpracy w zakresie prowadzenia szkół ćwiczeń. W 2015 roku dziekan Wydziału Polonistyki prof. dr hab. Zbigniew Greń oraz dyrektor Instytutu Polonistyki Stosowanej prof. dr hab. Stanisław Dubisz podpisali umowy z dyrektorami Szkoły Podstawowej nr 65 im. Władysława Orkana w Warszawie, Gimnazjum Nr 23 im. Ireny Sendlerowej w Warszawie i XIII Liceum Ogólnokształcącego im. płk. Leopolda Lisa-Kuli w Warszawie. W roku 2017 zostały podpisane kolejne umowy – ze Szkołą Podstawową nr 98 z Oddziałami Integracyjnymi im. Lucy Maud Mondgomery w Warszawie i III Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Marii Dąbrowskiej w Płocku. Takie umowy, po raz pierwszy realizowane na Uniwersytecie Warszawskim, umożliwiają kształcenie studentów specjalizacji nauczycielskiej w bezpośrednim kontakcie ze szkołą, nauczycielami o znaczącym dorobku dydaktycznym i wychowawczym oraz środowiskiem uczniowskim. Równocześnie uruchomiony został program wsparcia merytorycznego (polonistycznego) i dydaktycznego ze strony Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego kierowany do nauczycieli partnerskich szkół. Przygotowano cykl warsztatów i konwersatoriów poświęconych najważniejszym problemom współczesnej edukacji polonistycznej w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. W ramach tej współpracy pracownicy Zakładu podjęli także indywidualną opiekę nad najzdolniejszymi uczniami o zainteresowaniach humanistycznych i ściśle polonistycznych.

Specjalizację nauczycielską wybierają nie tylko studenci filologii polskiej, ale także logopedii ogólnej i klinicznej. W ramach tego kierunku poza przedmiotami wskazanymi powyżej członkowie naszego zespołu prowadzą ćwiczenia i wykłady z zakresu literatury i interpretacji tekstu: Tradycja biblijna w literaturze, Tradycja antyczna w literaturze, Teoria lektury.

Poza specjalizacją nauczycielską członkowie ZEPiKU prowadzą także zajęcia w ramach pozostałych specjalizacji zawodowych – specjalizacji translatorskiej, glottodydaktycznej i filologii dla mediów. Pracownicy i współpracownicy Zakładu są wykładowcami na Studiach Podyplomowych Filologia Polska w praktyce, prowadzą zajęcia w ramach ścieżek programowych: Specjalizacja nauczycielska dla polonistów oraz Polonistyka dla nauczycieli - moduł kształcenia przygotowujący nauczycieli innych przedmiotów humanistycznych do prowadzenia lekcji języka polskiego.

Nasi pracownicy i doktoranci są także zapraszani do prowadzenia zajęć na innych wydziałach. Na Wydziale Pedagogiki UW prowadzą ćwiczenia Język polski dla nauczycieli poświęcone kształceniu w klasach I-III szkoły podstawowej.

Ważnym elementem działalności dydaktycznej są seminaria licencjackie i magisterskie. Studenci mają tu duży wybór – mogą bowiem uczestniczyć w seminariach poświęconych literaturze, przekazom medialnym, a także badaniu języka polskiego.

Prof. dr hab. Jerzy Podracki przez wiele lat – także będąc pracownikiem Instytutu Języka Polskiego – prowadził seminarium magisterskie pt. Język polski w radiu i telewizji, którego celem była analiza językowa, stylistyczna i gatunkowa audycji radiowych oraz programów telewizyjnych. Profesor Jerzy Podracki wypromował wielu magistrów – w latach 2007-2012 było ich ponad 40.

Seminaria magisterskie poświęcone przekazom medialnym prowadzi także dr hab. Magdalena Trysińska. Pierwsze było seminarium pt. Język mediów w świecie dziecka, w ramach którego studenci analizowali język różnych przekazów medialnych (prasa, radio, telewizja, Internet) kierowanych do najmłodszych odbiorców. Tematyka zajęć dotyczyła zagadnień językoznawczych – językowego ukształtowania przekazów medialnych przeznaczonych dla dzieci oraz językowego rozwoju dziecka, jak również psychologicznych uwarunkowań odbioru współczesnych mediów. Seminarium to ukończyło 36 osób, które obroniły prace dyplomowe. W tej chwili (lata 2016-2018) dr hab. M. Trysińska prowadzi seminarium o nieco szerszym zakresie badawczym, zatytułowane Medialne obrazy świata w perspektywie socjolingwistycznej. Tu studenci mają szanse podjąć badania wykraczające poza ścisłe językoznawstwo. Autorka seminarium wychodzi bowiem z założenia, że badania przekazów medialnych mają na ogół charakter interdyscyplinarny, co powoduje konieczność sięgania po metody nie tylko z zakresu językoznawstwa, ale także dziedzin pokrewnych: psychologii, socjologii oraz medioznawstwa.

Seminarium językoznawcze poświęcone badaniom semantycznym – Znaczenie słowa w języku i tekście – prowadzi dr hab. Agnieszka Mikołajczuk. Podczas spotkań z magistrantami omawiane są podstawowe zagadnienia z zakresu semantyki językoznawczej (np. semantyka – pragmatyka – gramatyka, znaczenie słowa i jego definiowanie, wartościowanie w języku, słowo w tekście, rola słowników i korpusu w analizie semantycznej; podstawowe nurty badań semantycznych: strukturalizm i kognitywizm) – są one rozpatrywane zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej. Dotychczas w ramach tego seminarium powstało 12 prac magisterskich i jedna praca licencjacka, w których zbadano znaczenia słów i wyrażeń językowych odnoszących się do różnych pojęć (m.in. ‘pamięci’, ‘nudy’, ‘przyjaźni’ i ‘miłości’, ‘odpowiedzialności’, ‘liberalizmu’, ‘tolerancji’ i ‘sprawiedliwości’, a także ‘włosów’ oraz ‘kibica’ i ‘kibicowania’) utrwalonych w materiałach językowych reprezentujących różne gatunki, style czy rodzaje dyskursu (zarówno gatunki prasowe, jak i teksty podręczników, fora internetowe i utwory literackie) oraz zapisanych w Narodowym Korpusie Języka Polskiego i słownikach.

Nasi literaturoznawcy prowadzą seminaria poświęcone głównie literaturze współczesnej. Prof. dr hab. Bogdan Owczarek wypromował 20 magistrów i 9 licencjatów w ramach seminarium pt. Antropologia literatury popularnej.

Doc. dr Tomasz Wroczyński prowadzi seminarium licencjackie pt. Poezja XX wieku poświęcone głównym nurtom w liryce polskiej XX wieku: od poezji skamandryckiej po twórczość pokolenia brulionu, zwracając szczególną uwagę na zjawisko tradycji literackiej. Rozważaniom historycznoliterackim towarzyszy refleksja nad sposobami obecności poezji XX wieku w programach i podręcznikach szkolnych. W latach 2012-2017 pracę licencjacką obroniło 65 osób.

W latach 2007-2012 doc. dr Wroczyński prowadził także seminarium magisterskie pt. Literatura polska XX wieku w polonistyce szkolnej, którego celem była refleksja nad sposobami obecności szeroko rozumianej literatury współczesnej na lekcjach języka polskiego – zwłaszcza w liceum i gimnazjum. Towarzyszyła temu refleksja metodologiczna, zwracająca zwłaszcza uwagę na najnowsze tendencje badawcze w nauce o literaturze poświęconej współczesności. Uczestnicy seminarium zajmowali się między innymi sposobami ukazywania zjawisk literackich w programach szkolnych i podręcznikach w perspektywie rozwoju kultury i cywilizacji polskiej, europejskiej, powszechnej, badali relacje literatury wobec innych tekstów kultury oraz zjawisko intertekstualności. Przy tej okazji rozpatrywali najnowsze tendencje w polonistycznej dydaktyce szkolnej, polegające na nauczaniu międzyprzedmiotowym i interdyscyplinarnym. Prace magisterskie napisane pod kierunkiem doc. dra Tomasza Wroczyńskiego obroniło 75 osób.

Dr Joanna Frużyńska wypromowała w latach 2010-2011 prace 25 uczestników seminariów licencjackich, poświęconych genologicznym i medialnym uwarunkowaniom narracji. Seminarzyści analizowali przykłady wędrówki fabuł w kulturze, badając opowieści realizowane w różnych mediach i konwencjach narracyjnych. W latach 2013/2014 i 2014/2015 dr Joanna Frużyńska współprowadziła z doktorem Tomaszem Wroczyńskim seminarium zapoczątkowane przez współpracującego z Zakładem pracownika IBL PAN prof. dra hab. Jana Tomkowskiego. Poświęcone dwudziestowiecznej prozie polskiej i obcej seminarium zaowocowało powstaniem 9 prac magisterskich, wśród których znalazły się zarówno ujęcia monograficzne, jak i komparatystyczne, a także badania poświęcone motywom miejskim, zwłaszcza przestrzeni Warszawy, w twórczości wybranych pisarzy XX stulecia.

Dr Tomasz Kowalczuk wypromował 16 magistrów. Prace magisterskie powstające pod opieką dra Tomasza Kowalczuka tematycznie grupują się w dwie kategorie: są to prace z zakresu metodyki języka polskiego, a także (a w praktyce przede wszystkim) prace o charakterze interdyscyplinarnym, w których ważnym aspektem jest kontekst filozoficzny. Dzieje się tak dlatego, że dr Tomasz Kowalczuk ma zarówno wykształcenie filozoficzne, jak i polonistyczne. Jest także wieloletnim nauczycielem licealnym. Z reguły prace magisterskie pod jego opieką powstają w trybie pracy indywidualnej poza seminarium magisterskim.

W tym miejscu należy wspomnieć także o innych zajęciach autorskich, jakimi są konwersatoria realizowane w ramach przedmiotów ogólnouniwersyteckich. Na uwagę zasługuje wykład dra hab. Jarosława Klejnockiego, prowadzony w latach 2013-2017, pod tytułem Historia literatury polskiej po roku 1989 (w ostatnim roku akademickim pod tytułem Czadowa historia literatury po 1989 roku). Były to zajęcia przeznaczone dla słuchaczy innych wydziałów niż Polonistyka (choć uczęszczali na nie także niektórzy studenci rodzimego wydziału), poniekąd popularyzatorskie, ale też opisujące podstawowe istotne zjawiska literackie i okołoliterackie ostatnich dwóch dekad. Zajęcia cieszyły się dużą popularnością i w każdym roku akademickim trzeba było zwiększać liczbę miejsc (a czasami zmieniać salę), by przynajmniej większość zainteresowanych mogła wziąć w nich udział.

Istotną część naszego zespołu stanowią doktoranci, którzy poza pracą naukową prowadzą zajęcia dydaktyczne oraz pełnią różne funkcje administracyjne. W latach 2007-2017 prace doktorskie obroniły: dr Marta Gugała (opieka: dr hab. Agnieszka Mikołajczuk), dr Joanna Budkiewicz-Żeberska (opiekun: prof. dr hab. Jerzy Podracki). Niebawem doktoratu będzie broniła mgr Katarzyna Maciejak (opieka: dr hab. Magdalena Trysińska). W tej chwili swoje prace przygotowują także mgr Helena Balcerek (opieka: dr hab. Magdalena Trysińska) oraz mgr Urszula Napieraj (opiekun: dr hab. Grzegorz Bąbiak, prof. UW).

Z pracą dydaktyczną ściśle związana jest działalność popularyzatorska. Zarówno nazwa Instytutu Polonistyki Stosowanej, jak i działającego w jego strukturze Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego sugerują ścisły związek zainteresowań pracowników z praktycznym zastosowaniem wiedzy polonistycznej będącej przedmiotem badań całego Wydziału Polonistyki, a co za tym idzie z zadaniem upowszechniania i popularyzacji wiedzy w tych środowiskach, które jej używają w codziennej pracy. Z reguły cel ten wymaga pogłębionych odniesień do innych dyscyplin naukowych, które łączą się z wiedzą filologiczną w praktyce. Prym wiodą tu pedagogika i psychologia, ale zainteresowania pracowników i zadania podejmowane przez nich odnoszą ich także do wielu innych dyscyplin. W rezultacie działania pracowników Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego poza murami uczelni mają z zasady charakter popularyzatorski, edukacyjny i interdyscyplinarny. Działania popularyzatorskie zawsze mają wymiar edukacyjny, w ramach którego najnowsze badania akademickie są przedstawiane zainteresowanym odbiorcom z nadzieją rozszerzenia i unowocześnienia ich wiedzy, a w rezultacie z nadzieją pomocy w doskonaleniu metod pracy. Chcąc dotrzeć do różnych środowisk pozaakademickich, trzeba ukazać niekiedy skomplikowany materiał w sposób przystępny i atrakcyjny. Jednocześnie nie można dokonywać zbyt daleko idących uproszczeń. Popularyzacja ma bowiem budować wiedzę ogólną i być inspiracją do jej pogłębiania już w zakresie bardziej specjalistycznym szczególnie dla tych, którzy będą chcieli z racji zawodowych włączyć ją do swoich kompetencji.

Główną dziedziną zainteresowań Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego są wszelkie aspekty procesu nauczania w zakresie przedmiotu zwanego w szkole „językiem polskim”. Przede wszystkim jest to refleksja nad nowoczesnymi metodami nauczania, ale także nad wieloma aspektami praktyki nauczycielskiej, takimi jak model systemu edukacji, aspekty prawne pracy nauczyciela, organizacja pracy w szkole, pomoce dydaktyczne – w tym podręczniki i programy nauczania, istota procesu uczenia się i nauczania czy różne aspekty relacji nauczyciel-uczeń. W tym zakresie każdy pracownik ZEPiKU jest nie tylko teoretykiem akademickim, ale z reguły jest też praktykiem mającym za sobą wiele lat pracy w różnego typu szkołach i innych placówkach oświatowych oraz autorstwo podręczników i pomocy szkolnych, co daje nieocenioną możliwość ciągłego wiązania i konfrontowania wiedzy teoretycznej z jej praktycznym zastosowaniem. Dodatkowo jednak każdy z pracowników Zakładu ma swoje zainteresowania i dokonania naukowe sięgające do wielu dziedzin. To pozwala im prowadzić zajęcia nie tylko metodyczne, ale i merytoryczne, wiązać obie perspektywy, a dzięki temu ukazywać, czego uczyć i jednocześnie – jak uczyć.

Działania popularyzatorskie pracowników Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia  Ustawicznego są więc różnorodne, co wynika z osobistych zainteresowań każdego z nich. Największym polem aktywności są w sposób naturalny wszelkie formy działań na rzecz środowiska szkolnego, przede wszystkim dla nauczycieli, studentów i uczniów, ale także dla kadry zarządzającej szkołami i rodziców. Prym wiodą tu różnego typu szkolenia, wykłady, kursy, warsztaty, spotkania, które odbywają się zarówno pod egidą organizacji i placówek szkoleniowych (np. Ośrodek Rozwoju Edukacji, Muzeum Polin, Muzeum Powstania Warszawskiego, Urzędy Dzielnicy Warszawa Targówek i Warszawa Bielany – dr Tomasz Kowalczuk), w wyniku osobistych kontaktów, jak i w gmachu Wydziału Polonistyki. Pracownicy Zakładu zarówno wychodzą do zainteresowanych środowisk, uczestnicząc w spotkaniach z nauczycielami i uczniami w różnych placówkach oświatowych (np. dr hab. Agnieszka Mikołajczuk – LO im. Władysława IV, STO w Mikołajkach, doc. dr Tomasz Wroczyński – wykłady o najnowszej literaturze polskiej w Szkole Podstawowej nr 65 im. Władysława Orkana w Warszawie, Gimnazjum Nr 23 im. Ireny Sendlerowej w Warszawie i XIII Liceum Ogólnokształcącego im. płk. Leopolda Lisa-Kuli w Warszawie, dr Tomasz Kowalczuk – warsztaty interpretacji tekstu i lekcje pokazowe – STO w Mikołajkach i okoliczne szkoły podstawowe i gimnazja, dr hab. Magdalena Trysińska – ponadgimnazjalne szkoły powiatu kwidzyńskiego, LO im. C. K. Norwida w Radzyminie), jak i zapraszają je do siebie, proponując różnorodne zajęcia poświęcone np. zagadnieniom neurodydaktyki w edukacji polonistycznej (dr hab. Agnieszka Mikołajczuk), edukacji medialnej w szkole (dr hab. Magdalena Trysińska), literatury dla dzieci i młodzieży (dr Joanna Frużyńska) etc.

Od 2015 roku dr Tomasz Kowalczuk współpracuje z Zespołem Szkół STO w Mikołajkach, konsultując merytorycznie kierownictwo szkoły, prowadząc zajęcia pokazowe i konsultacje dla nauczycieli, zarówno tej szkoły, jak i szkół z regionu w porozumieniu z samorządem lokalnym. Dr hab. Magdalena Trysińska natomiast współpracuje ze szkołami powiatu kwidzyńskiego. Od roku 2011 prowadzi coroczne badania kompetencji językowych uczniów szkół ponadgimnazjalnych i prowadzi warsztaty dla nauczycieli.

Dwóch pracowników Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego jest jednocześnie pracownikami Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Już z samej natury tej placówki wynika ich działalność popularyzatorską.

Dr Michał Friedrich, zajmujący się w Muzeum Literatury właśnie edukacją, organizuje i prowadzi spotkania z nauczycielami, grupami studenckimi z Wydziałów Polonistyki i Pedagogiki, a także z grupami szkolnymi, w trakcie których pokazuje, jak wykorzystywać zasoby i możliwości Muzeum do pracy z uczniami i do samokształcenia kadr nauczycielskich.

Dr hab. Jarosław Klejnocki – dyrektor Muzeum – jest organizatorem wielu wystaw, spotkań, dyskusji i innych form popularyzujących wiedzę o dawnych i najnowszych zjawiskach literackich zarówno w Muzeum Literatury, jak poza nim. Ponadto dr hab. Jarosław Klejnocki w latach 2007-2017 opublikował ponad 100 recenzji prasowych, szkiców, artykułów i felietonów w takich pismach jak „Polityka”, „Lampa”, „Newsweek”, „Wiadomości Literackie”, „Nowe Książki”, „Gazeta Wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Focus”, „Historia” i inne. W 2009 roku był redaktorem monografii Agnieszki Osieckiej Nowa miłość. Wiersze prawie wszystkie. W prasie obecny jest również dr Tomasz Kowalczuk publikujący bądź cytowany m.in. w „Rzeczpospolitej”, „Przeglądzie” i tygodniku „Wprost”.

Pracownicy Zakładu korzystają również z nowoczesnych mediów – telewizji, radia i Internetu. Dr hab. Jarosław Klejnocki od 2008 roku prowadzi blog krytycznoliteracki „Raptularz końca czasów” (www.klejnocki.wydawnictwoliterackie.pl), dr Tomasz Kowalczuk uruchomił w 2017 roku swój kanał na You Tube www.youtube.com/channel/UCqcM1G4KnNhKeP2EBnFvOiQ/featured i stronę Facebooku. Również dr Michał Friedrich – częsty gość mediów, także jest aktywny w Internecie.

Na polu mediów konwencjonalnych – radia i telewizji działają dr Tomasz Kowalczuk, dr hab. Jarosław Klejnocki i dr Michał Friedrich. Dr Tomasz Kowalczuk przez kilka lat istnienia Radia Bajka 2011-2015 prowadził własny autorski program „Mądre Dziecko”, od kilku lat jest współautorem cotygodniowego programu popularyzującego zasady kultury i poprawności językowej w Radiu RdC i podobnych programów Tomasza Jeleńskiego w Programie III Polskiego Radia. Przez wiele lat był gościem programu „Loża ekspertów” i innych w Radiu TOK fm, gościem Jerzego Sosnowskiego w „Klubie Trójki” Programu III Polskiego Radia w programie poświęconym Witoldowi Gombrowiczowi wraz z prof. Jerzy Jarzębskim. Był gościem Małgorzaty Kron w jej programach literackich w Programie II Polskiego Radia i w Radiu RdC. Jest też stałym komentatorem telewizji Superstacja i Polsat News (gość „Przeglądu Rzeczpospolitej” Bogusława Chraboty, „Widzimisię” Mariusza Rokosa i Michała Figurskiego, „Prawy do lewego” Mariusza Ziomeckiego, „Rozmowy Politycznej” i innych), gościem Grzegorza Miecugowa w TVN („Inny punkt widzenia”), a także gościem innych mediów konwencjonalny i internetowych.

Dr hab. Jarosław Klejnocki był gościem m.in. Jerzego Sosnowskiego i Piotra Kofty w programach Polskiego Radia, a także w legendarnym „Pegazie” TVP. Był też ekspertem „Literackiego Biura Śledczego” (wraz z prof. Przemysławem Czaplińskim oraz red. Justyną Sobolewską) – cyklicznego quizu dla słuchaczy przygotowywanego przez Jerzego Sosnowskiego oraz Michała Nogasia w III PR. Gościem programów Polskiego Radia bywa również dr Michał Friedrich.

Pracownicy Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego są zapraszani do grona jury konkursów literackich i teatralnych (dr hab. Jarosław Klejnocki, dr Tomasz Kowalczuk.), są też organizatorami konkursów (dr Tomasz Kowalczuk – Konkurs Gombrowiczowski dla uczniów szkół ponadpodstawowych, Konkurs Poezji i Prozy Frankofońskiej). Są także panelistami konferencji poświęconych literaturze, językowi i edukacji (np. dr Tomasz Kowalczuk – konferencja Fundacji Szkoła Rycerska o kształcie edukacji, dr hab. Jarosław Klejnocki – panel Jak czytać poezję podczas Festiwalu Czesława Miłosza).

Od 2012 roku dr Tomasz Kowalczuk jest pełnomocnikiem Akademii Dzieci na Uniwersytecie Warszawskim, w ramach której organizowane są spotkania naukowców z uzdolnionymi dziećmi ze szkół podstawowych. Referat na takim spotkaniu wygłosiła m.in. dr hab. Magdalena Trysińska.

W 2011 roku dr Tomasz Kowalczuk był autorem, organizatorem i moderatorem otwartego panelu dyskusyjnego Czy Europa przetrwa kryzys z udziałem komisarza Janusza Lewandowskiego, prof. Romana Kuźniara, prof. Michała Tymowskiego i prof. Pawła Śpiewaka, który odbył się w Bibliotece UW pod patronatem JM Rektor UW.

Aktywność pracowników Zakładu Edukacji sięga nawet internetowych kampanii reklamowych odwołujących się do zagadnień językowych (dr Tomasz Kowalczuk – język gier komputerowych – kampania Media Expert 2017).

Praca dydaktyczna i popularyzatorska niewątpliwie stanowi istotną część działalności pracowników i doktorantów Zakładu Edukacji i Kształcenia Ustawicznego. Trzeba jednak także zwrócić uwagę na pracę naukową, która obejmuje różne obszary badawcze: literaturoznawcze, językoznawcze i metodyczne.

Dr hab. Jarosław Klejnocki – jego praca zawodowa i zainteresowania badawcze zawsze były dwutorowe: z jednej strony prowadził zajęcia metodyczne w ramach specjalizacji nauczycielskiej (a także praktykował przez dwadzieścia lat w liceach warszawskich), z drugiej zaś zajmował się współczesną literaturą polską, a osobliwie poezją. Główne obszary badań dr hab. Klejnockiego to Nowa Fala, literatura tzw. „pokolenia «Brulionu»” oraz twórczość wybranych poetów, jak np. Czesław Miłosz czy Zbigniew Herbert, ale także prozaików i eseistów (np. Andrzej Bobkowski, Jerzy Stempowski). Efektem tych badań był m.in zbiór artykułów poświęconych Andrzejowi Bobkowskiemu, który dr hab. Klejnocki współredagował (wraz z prof. Andrzejem S. Kowalczykiem) i gdzie zamieścił także swój tekst (Buntownik. Cyklista. Kosmopolak. O Andrzeju Bobkowskim i jego twórczości, wstęp i red. nauk. J. Klejnocki, A. S. Kowalczyk, Warszawa 2011). Literaturze tzw. „pokolenia «Brulionu»” poświęcona natomiast jest najnowsza książka badawcza dr. hab. Klejnockiego Przez wiersze. Szkice interpretacyjne (wokół wybranych wierszy kilku poetów urodzonych w latach 60. XX wieku (Warszawa 2016).

Spectrum zainteresowań badawczych dr. hab. Klejnockiego odzwierciedlają też liczne prace i rozprawy badawcze –  tu m.in. warto wymienić:

1) Siedem kręgów samotności (bezdomność w poezji Eugeniusza Tkaczyszyna Dyckiego) w: Dom w literaturze czeskiej i polskiej, red. L. Martinek, Opawa (Czechy) 2010;

2) Andrzej Stasiuk jako Zosia Samosia, czyli pisarz ostatni w: „Czarne” oraz „Lampa i Iskra Boża”. Literatura na rynku idei, red. nauk. D. Kalinowski, Słupsk 2010;

3) „Ponieważ nie chcę być pchłą”. Czytając „Z notatek modelarza” Andrzeja Bobkowskiego, w: Andrzej Bobkowski. Buntownik. Cyklista. Kosmopolak, wstęp i red. naukowa J. Klejnocki, A.S. Kowalczyk, Warszawa 2011;

4) Arcydzieła nie dla szkoły? w: Europejski kanon literacki. Dylematy XXI wieku, red. naukowa E. Wichrowska, Warszawa 2012;

5) Skandaloholizm Rymkiewicza w: Spór o Rymkiewicza, red. T. Rowiński, Warszawa 2012;

Dr hab. Klejnocki był także pomysłodawcą oraz redaktorem naukowym książki Miłosz w szkole. Interpretacje, w której pomieścił również pięć swoich tekstów.

Dr Joanna Frużyńska jako literaturoznawca związana ze specjalizacją nauczycielską, prowadzi zajęcia dydaktyczne oraz badania poświęcone polskiej i obcej kulturze dziecięcej, obejmujące literaturę, zwłaszcza prozę, zarówno w odmianie realistycznej, jak i – w szczególności – fantastykę w różnych konwencjach gatunkowych, także w aspekcie transmedialnym. Wędrówka fantastycznych i baśniowych fabuł łączy refleksję nad literaturą dziecięcą z badaniami różnych tekstów kultury – dziecięcego kina, teatru, opery, ilustracji książkowej.

Wątek narracji łączy zainteresowania naukowe dr Joanny Frużyńskiej z jej badaniami nad prozą awangardową, zwłaszcza nielinearnymi formami powieści, opisywanymi za pomocą metafory hipertekstu (jest autorką poświęconej tej problematyce książki Mapy, encyklopedie, fraktale: hipertekstowe opowieści w prozie XX wieku, Warszawa 2012), a także z refleksją nad kulturą popularną, ze szczególnym uwzględnieniem różnych konwencji opowiadania kryminalnego.

Zainteresowania dr Joanny Frużyńskiej obejmują także dzieje kultury polskiej poza granicami kraju, zwłaszcza we Francji. W roku 2011 przebywała na stażu naukowym w Bibliotece Polskiej w Paryżu jako stypendystka Funduszu im. Stanisława Lama (temat badań: Recepcja twórczości Witolda Gombrowicza we Francji w świetle korespondencji pisarza). Uczestniczyła także w pracach związanych z rozwojem edukacji polonijnej za granicą: w roku 2012 prowadziła szkolenie dla nauczycieli języka i literatury polskiej w Hiszpanii, w latach 2015, 2016 i 2017 uczestniczyła w realizowanych przez IPS i Fundację Linguae Mundi projektach finansowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, poświęconych dydaktyce języka polskiego w szkolnictwie polonijnym oraz doskonaleniu zawodowemu nauczycieli pracujących z dziećmi obcojęzycznymi na terenie Polski.

Do grona naszych literaturoznawców należy także dr Michał Friedrich. Na początku 2017 roku ukazała się autorska monografia dra Michała Friedricha poświęcona barokowym inspiracjom twórczości Jerzego Harasymowicza, będąca skróconą wersją rozprawy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem prof. Edwarda Kasperskiego.

W ostatnim czasie dr Friedrich ogłosił teksty poświęcone poezji Stanisława Grochowiaka (wstęp do tomu niepublikowanych wierszy poety oraz esej towarzyszący wystawie w Muzeum Literatury), problemowi literackiej i historycznej tożsamości postaci Jankiela z Pana Tadeusza, liryce Jana Twardowskiego. Niebawem ukażą się przyjęte do druku artykuły dotyczące recepcji polskiej poezji współczesnej w punk rocku oraz recenzja podręcznika akademickiego Edwarda Kasperskiego Metody i metodologia.

Dr Michał Friedrich jest ponadto współautorem zbioru esejów Miłosz w szkole. Interpretacje oraz poradników dla nauczycieli wydawnictwa MAC Edukacja. Jego artykuły ukazywały się m.in.  w „Przeglądzie Powszechnym”, „Kwartalniku Edukacyjnym”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Meritum”.

Najważniejsze prace badawcze dr. Friedricha koncentrują się wokół współczesnej recepcji mitu Medei, na temat którego przygotowuje książkę, a także współczesnej poezji neobarokowej ze szczególnym uwzględnieniem spuścizny literackiej Józefa Baki. Z innych zainteresowań naukowych Michała Friedricha należałoby także wymienić współczesną prozę skandynawską, kulturę alternatywną – w szczególności muzykę i teatr – oraz najnowszą polską poezję.

Doc. dr Tomasz Wroczyński swoje zainteresowania naukowe kieruje w stronę eseistyki, gatunków niefabularnych oraz metodyki i dydaktyki języka polskiego w szkołach ponadpodstawowych. Wyrazem tych zainteresowań stały się artykuły publikowane w książkach zbiorowych, poświęcone m.in. twórczości Tadeusza Konwickiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Czesława Miłosza, Artura Sandauera oraz problemom budowania kanonu lekturowego w gimnazjum i liceum. Warto wymienić chociaż kilka z nich:

1) Zwierz-człek-upiór. Wokół twórczości Tadeusza Konwickiego, w: Nikt nie chciał być młodym. Dzieciństwo i dorastanie w twórczości Tadeusza Konwickiego (zbiór artykułów), Warszawa 2006;

2) Rzecz pamięci, w: Zabawy pożyteczne prozą, redakcja naukowa Ewa Bem-Wiśniewska, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2010;

3) Literatura polska XX wieku – w poszukiwaniu kanonu, w: Europejski kanon literacki. Dylematy XXI wieku, redakcja naukowa Elżbieta Wichrowska, Warszawa 2012;

4) Artur Sandauer 1913 – 1989. Pisarz, krytyk literacki, badacz literatury, w: Monumenta Universitatis Varsoviensis 1816-2016. Portrety uczonych. Profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, redaktorzy naukowi Waldemar Baraniewski, Wojciech Tygielski, Andrzej Kajetan Wróblewski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2016;

5) Wojna i Witkacy. Petersburskie refleksje Iwaszkiewicza, w: Koniec pięknego wieku. Studia o literaturze i kulturze doby wielkiej wojny, redakcja Grzegorz P. Bąbiak, Dariusz Dziurzyński, Warszawa 2016;

W Zakładzie Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego pracują także językoznawcy. Zespół językoznawczy stanowią dr hab. Agnieszka Mikołajczyk, dr hab. Magdalena Trysińska, mgr Ewa Kozłowska i mgr Katarzyna Maciejak.

Główną dziedziną dociekań naukowych dr hab. Agnieszki Mikołajczuk jest semantyka, w szczególności kognitywne badania nad językiem emocji, m.in. nad kategoriami gniewu, radości, dumy i wstydu (w polszczyźnie i na tle porównawczym). Dr hab. A. Mikołajczuk interesuje się też stylistyką i tekstologią (zwłaszcza badaniami nad reportażem), a także metodyką języka polskiego (w tym problemami kształcenia językowego w szkole i sprawdzania poziomu kompetencji polonistycznych uczniów oraz nauczaniem języka polskiego jako obcego). Jest autorką dwóch monografii (Gniew we współczesnym języku polskim. Analiza semantyczna (Warszawa 1999) oraz Obraz radości we współczesnej polszczyźnie (Warszawa 2009). W tej chwili pracuje nad kolejną: Wstyd i duma. Z badań nad konceptualizacją przeżyć samoświadomościowych w języku polskim. Współredagowała również prace zbiorowe: Na językoznawczych ścieżkach. Prace ofiarowane Profesorowi Jerzemu Podrackiemu (współred. z R. Pawelcem, Warszawa 2007) i Odkrywanie znaczeń w języku (współred. z K. Waszakową, Warszawa 2012) oraz była redaktorem naukowym tomu prof. dr hab. Renaty Grzegorczykowej Świat widziany poprzez słowa. Szkice z semantyki leksykalnej (Warszawa 2012). Ponadto w latach 2007-2017 opublikowała szesnaście artykułów naukowych w czasopismach i tomach zbiorowych, w tym cztery w tomach zagranicznych (w języku polskim, angielskim i czeskim).

Dr hab. Agnieszka Mikołajczuk bierze ponadto udział w projektach naukowych i naukowo-dydaktycznych. Warto wymienić współpracę z bohemistami w zakresie semantycznych badań porównawczych – w ramach programu międzynarodowego i umowy dwustronnej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Karola w Pradze (Czechy) (od 2000 roku); współpracę z twórcami projektu Laboratorium językowe — korpus języka młodzieży początku XXI wieku (Instytut Języka Polskiego, Wydział Polonistyki UW i in., 2013-2014), tworzonego w ramach programu „Ścieżki Kopernika” Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego; pracę w zespole pod kierunkiem dr Joanny Dobkowskiej nad Projektem modernizacji egzaminu maturalnego 2015 (cz. 1) w ramach współpracy z Centralną Komisją Egzaminacyjną (2010 –2011) oraz w zespole działającym przy Instytucie Badań Edukacyjnych, opiniującym projekt skali oceniania rozprawki jako formy wypowiedzi egzaminacyjnej w gimnazjum (2010), a także w powołanym przez Ministra Edukacji Narodowej zespole Projektu podstawy programowej nauczania języka polskiego w szkole dla etapów II, III i IV, kierowanym przez prof. dr. hab. Sławomira J. Żurka (2008). Równocześnie dr hab. A. Mikołajczuk współpracuje z uznanymi wydawnictwami naukowymi jako recenzentka prac naukowych i dydaktycznych – tomów publikowanych przez wydawnictwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Wrocławskiego oraz czasopism naukowych („Etnolingwistyki”, „Poradnika Językowego”, „Poznańskich Studiów Slawistycznych”, „Psychologii Rozwojowej” i „Die Welt der Slaven”).  Na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej recenzuje też podręczniki szkolne pod względem językowym.

Dr hab. Magdalena Trysińska w swojej pracy naukowo-badawczej łączy zainteresowania językiem polskim, mediami i metodyką. Na swoim koncie ma dwie monografie poświęcone analizie języka w mediach elektronicznych: Jak politycy komunikują się ze swoimi wyborcami? Analiza języka polityków na przykładzie rozmów prowadzonych w telewizji polskiej oraz internecie (Warszawa 2004) oraz Akty mowy jako klucz do interpretacji postaw rodzicielskich. Wychowawcze, komunikacyjne i edukacyjne aspekty filmów animowanych dla dzieci (na przykładzie filmów emitowanych w MiniMini+ i Cartoon Network) (Warszawa 2015). Jest także współredaktorką dwóch tomów zbiorowych: Najnowsze słownictwo a współczesne media elektroniczne (red. wspólnie z Radosławem Pawelcem, Warszawa 2008) i Nowoczesność w polonistycznej edukacji. Pytania, problemy, perspektywy (red. wspólnie z Anną Pilch, Warszawa 2013). W ostatnim dziesięcioleciu opublikowała ponad trzydzieści artykułów naukowych w czasopismach i tomach zbiorowych.

Dr hab. Magdalena Trysińska bierze udział w projektach naukowo-badawczych poświęconych zarówno kształceniu polonistycznemu w szkole, jak i badaniom zawartości mediów, ze szczególnym uwzględnieniem ich warstwy językowej. W latach 2007-2009 uczestniczyła w projekcie badawczym finansowanym przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego Komunikacja w mediach elektronicznych: język, semiotyka, edukacja, projekt. Od roku 2011 prowadzi badania umiejętności językowych uczniów klas pierwszych liceów ogólnokształcących i techników powiatu kwidzyńskiego na zlecenie władz miejskich Kwidzyna[1]. W 2016 roku była członkiem zespołu realizującego projekt Uczeń i nauczyciel w świecie dwóch języków i dwóch kultur - dydaktyka języka polskiego w szkolnictwie polonijnym w USA, etap II (w ramach zadania publicznego Ministerstwa Edukacji Narodowej Wspieranie oświaty polonijnej w zakresie doskonalenia zawodowego oraz organizowania kolonii i innych form letniego wypoczynku dzieci i młodzieży).

Ponadto jest rzeczoznawcą MEN do spraw podręczników szkolnych. Dr hab. M. Trysińska na zlecenie Ministra Edukacji Narodowej pisze recenzje językowe podręczników szkolnych do kształcenia ogólnego, a także ocenia podręczniki do kształcenia polonistycznego pod względem merytorycznym.

Kolejną językoznawczynią w naszym zespole jest mgr Ewa Kozłowska. Zainteresowania naukowe mgr Kozłowskiej to: kształcenie polonistyczne, psycholingwistyka (zwłaszcza rozwój mowy dziecka), stylistyka, glottodydaktyka polonistyczna. Jest współautorką książek: Szkolny słownik nauki o języku, Praktyczna stylistyka nie tylko dla polonistów oraz artykułów poświęconych rozwojowi kompetencji i świadomości językowej dzieci i młodzieży. Jest członkinią zespołów opracowujących programy kształcenia zawodowego na specjalizacjach nauczycielskiej i glottodydaktycznej na kierunkach: filologia polska oraz logopedia ogólna i kliniczna, współautorką programów kształcenia na studiach podyplomowych w Instytucie Polonistyki Stosowanej, lektorką języka polskiego w ramach wakacyjnych kursów języka polskiego i kultury polskiej dla cudzoziemców prowadzonych przez Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum” Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi ćwiczenia z metodyki języka polskiego, psycholingwistyki, mechanizmów uczenia i strategii nauczania, warsztat stylistyczny na kierunku filologia polska Wydziału Polonistyki UW oraz w ramach Podyplomowych Studiów „Filologia Polska w praktyce” Instytutu Polonistyki Stosowanej UW, a także wykład „Psychologiczne podstawy nauczania języków obcych” (studia podyplomowe „Glottodydaktyka polonistyczna” – Polonicum). W latach 2016-2017 brała udział w projekcie Uczeń i nauczyciel w świecie dwóch języków i dwóch kultur – dydaktyka języka polskiego w szkolnictwie polonijnym w USA współfinansowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, realizowanym przez Instytut Polonistyki Stosowanej we współpracy z Fundacją Linguae Mundi.

Najmłodszym członkiem zespołu językoznawczego jest mgr Katarzyna Maciejak, która od roku akademickiego 2017/2018 jest zatrudniona na etacie asystenta w wyniku wygranego konkursu. Zainteresowania badawcze mgr Maciejak pozwalają na łączenie różnych obszarów badawczych, a dzięki temu na prowadzenie badań interdyscyplinarnych. Mgr Katarzyna Maciejak zajmuje się bowiem kulturą medialną, zwłaszcza kulturą YouTube, zwaną kulturą uczestnictwa, w perspektywie językoznawczej, a także metodyką języka polskiego i stylistyką. Zainteresowania te znajdują odzwierciedlenie w ukończonych specjalizacjach zawodowych. W czasie studiów polonistycznych mgr Katarzyna Maciejak ukończyła specjalizację redaktorsko-wydawniczą, dzięki czemu uzyskała przygotowanie zawodowe w zakresie redakcji i adiustacji tekstów. Później ukończyła kolejną specjalizację – nauczycielską, która dała jej uprawnienia do nauczania języka polskiego na II, III i IV etapie edukacyjnym.

Badania nad polszczyzną w nowych mediach oraz kształceniem polonistycznym w szkole ze szczególnym uwzględnieniem edukacji medialnej mgr Katarzyna Maciejak prezentuje na licznych konferencjach naukowych, zarówno ogólnopolskich, jak i międzynarodowych. Referaty wygłaszane podczas spotkań naukowych są drukowane w recenzowanych tomach pokonferencyjnych. W roku 2017 planowana jest obrona doktorska mgr Maciejak, której podstawę stanowi ukończona już rozprawa pt. Strategie nadawcze wideoblogerów prowadzących kanały popularnonaukowe w serwisie YouTube.pl.

Pracownicy Zakładu Edukacji Językowej i Kształcenia Ustawicznego są członkami wielu towarzystw naukowych, gremiów i zespołów eksperckich.

Dr hab. Agnieszka Mikołajczuk jest członkiem Zespołu Dydaktycznego Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN, Polskiego Towarzystwa Językoznawczego oraz Polskiego Towarzystwa Językoznawstwa Kognitywnego przy International Cognitive Linguistics Association oraz współpracownikiem Sekcji Etnolingwistycznej przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów i Komitecie Językoznawstwa PAN.

Dr hab. Jarosław Klejnocki jest członkiem Stowarzyszenia im. Stefana Żeromskiego, Polskiego PEN Clubu oraz społecznej komisji stypendialnej stypendiów artystycznych przyznawanych przez Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy. Był także ekspertem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie Czasopisma + (2014–2015) oraz członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1997 do 2015 roku) i Społecznej Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Stołecznego Warszawy (od 2012 do 2015 roku).

Dr hab. Magdalena Trysińska jest członkiem Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej (tu przewodniczącą Komisji Rewizyjnej w kadencji 2016-2020) oraz Towarzystwa Kultury Języka.

Dr Tomasz Kowalczuk – jest od początku istnienia pisma członkiem Rady Programowej „Przeglądu Filozoficzno-Literackiego”.

Pracownicy ZEPiKU otrzymują także nagrody i wyróżnienia, o których warto tu wspomnieć. Dr hab. Agnieszka Mikołajczuk otrzymała Nagrodę indywidualną II stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego (2010) oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej (przyznany przez minister Edukacji Narodowej 21 VIII 2013 roku, wręczony przez J.M. Rektora UW 19 II 2014 roku).

Dr hab. Jarosław Klejnocki otrzymał Medal pamiątkowy „Pro Masovia” za upowszechnianie kultury i wkład w rozwój Województwa Mazowieckiego. W latach 2007-2017 otrzymał dwukrotnie Stypendium JM Rektora UW za osiągnięcia naukowe.

Dr. Michałowi Friedrichowi przyznano w 2010 roku nagrodę dyrektora Autorskiego LO Niepublicznego oraz w 2016 roku – nagrodę dyrektora Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza za współautorstwo wystawy Rozbieranie Grochowiaka.

Dr hab. Magdalena Trysińska otrzymała Nagrodę Indywidualną II Stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego (październik 2016 roku).

Doc. dr Tomasz Wroczyński otrzymał w roku 2010 Złoty Krzyż Zasługi. Nagrodę Indywidualną Rektora Uniwersytetu Warszawskiego odebrał w latach w latach 2015 i 2016.

Dr Joanna Frużyńska w roku 2016 otrzymała Nagrodę Indywidualną II Stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego.

Członkowie ZEPiKU mają także swój wkład w pracę organizacyjną na rzecz Wydziału Polonistyki, Instytutu Polonistyki Stosowanej i oczywiście samego Zakładu Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego.

Doc. dr Tomasz Wroczyński pełnił funkcję Prodziekana ds. dydaktycznych, studenckich i studiów doktoranckich w latach 2005-2012 (dwie kadencje). Był członkiem Senatu Uniwersytetu Warszawskiego w latach 2012-2016, ponownie został wybrany na kadencję 2016-2020. W latach 2008-2012 przewodniczył Zespołowi Rektorskiemu do spraw Kształcenia Nauczycieli. Był członkiem Komisji Senackiej ds. Studenckich i Procesu Dydaktycznego w latach 2005-2008, pozostaje członkiem tej Komisji od roku 2012. W latach 2012-2016 pełnił funkcję pełnomocnika dziekana Wydziału Polonistyki UW ds. Krajowych Ram Kwalifikacyjnych. Kierował także Zakładem Edukacji i Kształcenia Ustawicznego w latach 2010-2016. Od roku 2016 jest zastępcą dyrektora Instytutu Polonistyki Stosowanej. Ponadto jest członkiem Rady Naukowej Wydziału Polonistyki i Rady Naukowej Instytutu Polonistyki Stosowanej, przewodniczącym Komisji Dydaktycznej Rady Wydziału Polonistyki.

Dr hab. Magdalena Trysińska od 2012 roku kieruje Pracownią Badań Edukacji Polonistycznej i Medialnej, a od roku 2017 także Zakładem Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego. Ponadto od roku 2008 sprawuje opiekę nad studentami studiów niestacjonarnych (najpierw w latach 2008-2012 jako Kierownik studiów zaocznych i wieczorowych, potem w kadencjach 2012-2016, 2016-2020 jako Pełnomocnik Dziekana Wydziału Polonistyki ds. studiów niestancjonarnych). Jest członkiem Rady Wydziału Polonistyki, Rady Instytutu Polonistyki Stosowanej; w kadencji 2012-2016 była także członkiem Komisji Dydaktycznej Rady Wydziału Polonistyki.

Dr Agnieszka Mikołajczuk jest członkiem Komisji Nauki Rady Wydziału Polonistyki UW (od 2012 r.) oraz Komisji Językoznawczej II Wydziału Polonistyki UW, a także Rady Naukowej Instytutu Polonistyki Stosowanej (od 2010 r.) i Rady Naukowej Instytutu Języka Polskiego (od 2016 r.). Sprawowała też kilkukrotnie opiekę nad studentami zagranicznymi Wydziału Polonistyki UW.

Dr hab. Jarosław Klejnocki był w latach 2007 -2008 p.o. zastępcy dyrektora Instytutu Polonistyki Stosowanej.

Dr Tomasz Kowalczuk jest od początku istnienia Instytutu Polonistyki Stosowanej Kierownikiem a potem Koordynatorem specjalizacji nauczycielskiej, od 2014 roku jest Pełnomocnikiem Dziekana ds. podwójnego dyplomu polsko-francuskiego, przez dwie kadencje 2008-2016 był wybierany do Rady Wydziału Polonistyki i Rady Naukowej IPS. Był współautorem obowiązującego programu specjalizacji nauczycielskiej, będąc pomysłodawcą dwóch nowych przedmiotów: warsztatów interpretacji tekstu i kontekstów nauczania języka polskiego w liceum. Był też autorem projektu wprowadzenia zajęć z „Technik multimedialnych”, który zaowocował uzyskaniem z Funduszu Innowacji Dydaktycznych środków na wyposażenie pracowni komputerowej. Pracował także w Wydziałowej komisji roboczej w ramach Krajowych Ram Kwalifikacji.

Mgr Ewa Kozłowska od początku istnienia Instytutu Polonistyki Stosowanej, w latach 2007-2011, pełniła funkcję sekretarza IPS, a w latach 2011-2016 zastępcy dyrektora IPS ds. dydaktycznych. W kadencji 2012-2016 była członkiem Rady Naukowej Instytutu Polonistyki Stosowanej oraz przedstawicielem IPS w Komisji Dydaktycznej Rady Wydziału Polonistyki UW. W roku 2016 zastąpiła dr Joannę Frużyńską na stanowisku kierownika Studiów Podyplomowych Filologia Polska w praktyce. Od roku 2000 mgr Ewa Kozłowska pełni funkcję pełnomocnika Dziekana Wydziału Polonistyki do spraw praktyk – początkowo praktyk nauczycielskich, a następnie zarówno praktyk zawodowych, jak i kierunkowych.

Mgr Katarzyna Maciejak od 2012 roku jest sekretarzem Zakładu i koordynatorem ds. USOS. Sprawowała również opiekę organizacyjną nad studentami z zagranicy, a także funkcję protokolantki w czasie publicznych obron doktorskich w komisji językoznawczej II.

Zakład Edukacji Polonistycznej i Kształcenia Ustawicznego nieustannie się rozwija. Zespół, który go tworzy, dba o łączenie i równoważenie różnych obszarów działalności: dydaktycznej, popularyzatorskiej i naukowej. Dzięki temu nasi pracownicy mogą rozwijać swoje pasje, a jednocześnie zdobywać kolejne stopnie naukowe, co niewątpliwie umacnia pozycję Zakładu w strukturach Instytutu Polonistyki Stosowanej.

 

[1] Więcej na temat tych dwóch projektów badawczych w części poświęconej Pracowni Badań Edukacji Polonistycznej i Medialnej.


⇦ WSTECZ